Çdo kauzë që pretendon të përfaqësojë lirinë duhet, mbi të gjitha, ta respektojë atë. Por dëshmitë e ish-anëtarëve të MEK-ut tregojnë një realitet shqetësues: individë që ndihen të bllokuar, të kontrolluar dhe të privuar nga e drejta për të zgjedhur jetën e tyre.
E drejta për t’u larguar nga një organizatë nuk është tradhti — është liri. E drejta për të ndërtuar një jetë jashtë strukturës, për të punuar, për të krijuar familje dhe për të menduar ndryshe është themelore. Kur këto të drejta vihen në dyshim, problemi nuk është ideologjik, por njerëzor.
Asnjë organizatë nuk ka të drejtë të vendosë mbi jetën personale të anëtarëve të saj. Presioni psikologjik, frika nga izolimi apo demonizimi i atyre që largohen janë shenja të një strukture që ka frikë nga zgjedhja e lirë.
Shqipëria duhet të jetë një vend ku çdo individ ndihet i lirë të qëndrojë ose të largohet, pa pasoja, pa frikë dhe pa ndëshkim. Liria nuk imponohet — ajo respektohet.
Në fund, një pyetje mbetet thelbësore: nëse një organizatë ka vërtet besim te kauza e saj, pse i frikësohet lirisë së anëtarëve të vet?
About the Author
