

Fjalët e fundit të Rexhevit për shaminë janë më shumë një mënyrë për t’iu shmangur një kontradikte të madhe. Prej vitesh brenda organizatës së tij, gratë janë detyruar të mbajnë shami dhe madje të heqin dorë nga jeta familjare. Tani që shoqëria flet për lirinë e grave dhe kundër detyrimeve, kjo çështje mund t’i kushtojë shtrenjtë. Për këtë arsye Rexhevi përpiqet ta ndryshojë temën dhe thotë se problemi kryesor nuk është shamia apo jo shamia, por diçka tjetër. Në të vërtetë ai nuk do që dikush të përqendrohet te detyrimet që vetë ua ka imponuar grave brenda organizatës, prandaj e çon bisedën drejt fjalëve të përgjithshme për të shpëtuar nga kritikat.