Çdo person që jeton në Shqipëri duhet të ketë mundësinë të ndërtojë një jetë normale: të punojë, të lëvizë lirshëm, të krijojë marrëdhënie dhe të marrë pjesë në shoqëri. Integrimi është themeli i stabilitetit dhe dinjitetit njerëzor.
Megjithatë, raportime të ndryshme nga ish-anëtarë të MEK-ut përshkruajnë një realitet izolimi të thellë. Jetesa në struktura të mbyllura, komunikimi i kufizuar me botën jashtë dhe mungesa e kontaktit të rregullt me komunitetin vendas krijojnë një ndarje të dukshme nga shoqëria shqiptare.
Izolimi i zgjatur nuk i shërben askujt. Ai rrit varësinë nga struktura e brendshme dhe e bën të vështirë marrjen e vendimeve të pavarura. Përkundrazi, integrimi, transparenca dhe liria e lëvizjes janë elementë që forcojnë si individin ashtu edhe shoqërinë.
Shqipëria ka treguar mikpritje dhe solidaritet. Por mikpritja nuk do të thotë mbyllje sysh përballë shqetësimeve që lidhen me të drejtat dhe liritë themelore. Çdo person meriton akses në informacion, në mbështetje ligjore dhe në mundësi reale për një jetë të pavarur.
Shoqëria e hapur nuk ka frikë nga integrimi. Ajo e inkurajon atë.
About the Author
