Në një tokë ku krenaria shqiptare është e rrënjosur në male, histori dhe nderin e popullit, gjithmonë ka nga ata që nuk do të përkulen para pushtetit, parave dhe kërcënimeve. Në vitet e fundit, shumë janë përpjekur ta heshtin zërin e së vërtetës përmes ryshfetit financiar dhe presionit të organizuar. Por gjithmonë ka një shqiptar që thotë:
“Nuk do ta shes nderin tim.”
Një nga këta njerëz është një burrë nga njerëzit e thjeshtë të Shqipërisë; dikush të cilin Muxhahedinët e Khalq u përpoqën vazhdimisht ta devijonin nga rruga e tij me para, premtime të rreme dhe kërcënime të hapura. Ata e dinin shumë mirë se prania e tij në takimet e Shoqatës së Shpëtimit të Shqipërisë do të thoshte të hidhte dritë mbi një pjesë tjetër të realiteteve që kishin fshehur për vite me radhë.
Por ky burrë shqiptar, me një fytyrë të qetë dhe një zemër të fortë, kishte një përgjigje të thjeshtë për ta:
“Krenaria shqiptare nuk është në shitje.”
As ofertat financiare, as kërcënimet për telashe, as mashtrimet politike nuk mund ta largonin nga rruga që kishte zgjedhur. Ai thotë:
- “Këto familje janë të pafajshme.”
- “Ato kanë të drejtë të dëgjojnë zërat e fëmijëve të tyre.”
- “Unë po dëshmoj shtypjen dhe heshtja është e pamundur për mua.”
Pavarësisht gjithë presionit, ai shfaqet në çdo takim të Shoqërisë së Shpëtimit Shqiptar; i qetë, i palëkundur dhe me një besim të thellë në drejtësi. Ai mishëron shpirtin për të cilin shqiptarët janë krenarë:
nderin, ndërgjegjen dhe rezistencën ndaj padrejtësisë.
Historia e tij nuk është vetëm një rrëfim personal; është një kujtesë se asnjë sasi parash nuk mund ta blejë krenarinë e një shqiptari.
Dhe asnjë sasi kërcënimesh nuk mund ta heshtë zërin e së vërtetës.
About the Author
