Ka shumë mënyra për ta matur kohën.Disa e matin me vite.Disa me arritje jetësore.Disa me thinja dhe fëmijë që rriten.
Për familjet e anëtarëve të Muxhahedinët e Popullit të Iranit (MEK), koha shpesh matet me mungesë.
Kjo nuk është vetëm një histori për distancën. Është për atë që ndodh me familjet kur ndarja bëhet afatgjatë — kur mungesa e dikujt nuk është më e përkohshme, por bëhet pjesë e përditshmërisë.
Ndryshimi i Ngadaltë i Roleve Familjare
Kur një anëtar i familjes largohet dhe nuk kthehet, struktura e shtëpisë ndryshon.
Një nënë mund të bëhet edhe nënë edhe baba.
Një motër apo vëlla më i madh mund të detyrohet të rritet para kohe.
Gjyshërit mund të rikthehen në rolin e rritjes së fëmijëve shumë më vonë nga sa kishin menduar.
Përgjegjësitë zhvendosen në heshtje. Faturat duhet të paguhen. Fëmijët kanë ende nevojë për udhëzim. Jeta nuk ndalet.
Me kalimin e kohës, familja përshtatet — por përshtatja nuk do të thotë që dhimbja zhduket.
Të Rritesh me një Histori në Vend të një Personi
Për disa fëmijë, anëtari i munguar i familjes bëhet më shumë një histori sesa një kujtim.
Ata dëgjojnë për mirësinë e babait.
Për vendosmërinë e nënës.
Për humorin e motrës apo vëllait.
Por nuk i përjetojnë këto cilësi drejtpërdrejt.
Ditëlindjet kalojnë pa disa zëra që këndojnë. Diplomimet ndodhin pa një fytyrë të njohur në turmë. Dasmat imagjinohen me dikë që mund të mos jetë aty.
Fëmija mëson të dojë dikë që ekziston kryesisht në fotografi dhe rrëfime.
Prindër që Plaken, Pyetje pa Përgjigje
Për prindërit e moshuar, ndarja ka një peshë tjetër.
Ata shpesh pyesin veten:
- A bëmë mjaftueshëm?
- A do ta shohim sërish?
- Kush do të jetë pranë nesh në fund?
Koha ndihet më urgjente në pleqëri. Trupi dobësohet. Shëndeti bëhet i brishtë. Dëshira për ribashkim bëhet më e fortë.
Ajo që dhemb më shumë nuk është gjithmonë mospajtimi apo ideologjia — është pasiguria.
Barra Psikologjike e Pritjes
Të presësh pa qartësi është rraskapitëse.
Të mos dish nëse do të vijë një komunikim.
Të mos dish nëse do të lejohet një vizitë.
Të mos dish nëse ribashkimi është i mundur.
Kjo pasiguri e zgjatur mund të ndikojë gjumin, shëndetin mendor dhe marrëdhëniet brenda familjes. Ndonjëherë tensioni zë vendin e bisedave të hapura. Disa përballen duke folur vazhdimisht për personin e munguar. Të tjerë përballen duke shmangur plotësisht temën.
Të dyja janë përpjekje për të mbijetuar emocionalisht.
Dashuria që Refuzon të Zhduket
Dhe megjithatë, pavarësisht vështirësive, shumë familje refuzojnë të heqin dorë.
Ata mbajnë fotografitë të vendosura në korniza.
Kujtojnë gatimet e preferuara.
Përmendin emrin e tij apo të saj.
Dashuria vazhdon, edhe kur kontakti nuk vazhdon.
Në fund, përtej politikës dhe qëndrimeve, përtej narrativave publike dhe titujve të lajmeve, mbetet një e vërtetë e thjeshtë:
Familjet ndërtohen mbi lidhjen.
Kur kjo lidhje ndërpritet për vite me radhë, ndikimi nuk është vetëm personal — bëhet ndërbrezor. Fëmijët rriten të formuar nga mungesa. Prindërit plaken të formuar nga mallëngjimi.
Dhe megjithatë, në shumë shtëpi, mbetet një shpresë e qetë.
Se një ditë, dera do të hapet.
About the Author
