
- Intervista në MCN
Mbrëmë mora pjesë në emisionin “Informacion” në„Një udhëtim drejt një tragjedie njerëzore: Përvoja ime me të larguarit nga MEK“
- Intervista në MCN
Mbrëmë mora pjesë në emisionin “Informacion” në MCN, ku pata mundësinë të shpjegoj më MCN, ku pata mundësinë të shpjegoj më gjerësisht rrugëtimin tim profesional dhe njerëzor, dokumentarët e mi rreth ish-anëtarëve të organizatës MEK, si edhe angazhimin tim publik për të zbuluar të vërtetën e njerëzve që kanë jetuar për dekada të tëra në izolim.
Gazetarja më drejtoi një pyetje thelbësore:
“Si nisi njohja juaj me emigrantët iranianë dhe me komunitetin e viktimave të MEK?”
Kjo pyetje më dha mundësinë të tregoj historinë time personale—një histori që nuk është vetëm profesionale, por është e lidhur ngushtë me emocionet, përvojën njerëzore dhe përgjegjësinë morale që kam ndaj tyre.
- Fillimi – Kontakti im i parë me realitetin e MEK
Prej shumë vitesh kam qenë i lidhur me shoqatën “Nejat”, një organizatë që përfaqëson iranianët e larguar dhe të dezertuar nga MEK. Ata më prezantuan me një realitet krejt ndryshe nga ai që MEK përpiqet të paraqesë në arenën ndërkombëtare – një realitet të dhimbshëm, të mbushur me manipulime psikologjike, izolim, ndarje familjare dhe shkelje të rënda të të drejtave të njeriut.
Jam gazetar me profesion dhe kur punoja si prezantues në Amerikë, pata rastin të njihem me shoqatën “Nejat”. Ajo që fillimisht nisi si një komunikim profesional, me kalimin e viteve u shndërrua në një mision thellësisht njerëzor. Sot, kam nderin ta drejtoj këtë shoqatë në Shqipëri, vend ku ndodhet edhe kampi kryesor i ish-anëtarëve të MEK të larguar nga Iraku.
Pasi dëgjova dëshmitë e tyre, kuptova se këta njerëz nuk ishin thjesht pjesëtarë të një organizate politike, por viktima të një sistemi të ndërlikuar presioni psikologjik dhe kontrolli ideologjik. Kjo përvojë u bë pika e nisjes së projektit tim dokumentar. - Dokumentari – Një udhëtim profesional dhe shpirtëror
Dokumentari im i parë “Në Gjirin Persik – Nëna, Dashuria, Ndarja” nisi si një projekt gazetaresk, por u shndërrua në një udhëtim të thellë njerëzor. Filmi u shfaq në shumë qytete të Shqipërisë dhe u mirëprit me ngrohtësi, duke sjellë një temë pothuajse të panjohur për publikun shqiptar. Ky vlerësim ishte një arritje e madhe për mua, pasi tregoi se një temë e tillë delikate u kuptua dhe u vlerësua edhe ndërkombëtarisht.
Pas këtij suksesi, vendosëm të shkonim drejt burimit të vuajtjeve – drejt familjeve që për më shumë se 30 vite nuk kanë mundur të kenë asnjë komunikim me fëmijët e tyre të mbajtur nga MEK. Udhëtova drejt Teheranit për të mbledhur dëshmi autentike dhe për të dokumentuar dhimbjen e nënave që jetojnë vetëm me fotografinë e fëmijëve të tyre, pa telefonatë, pa zë, pa letër. - MEK – Iluzioni demokratik që u shndërrua në makineri izolimi
Në intervistë theksova se MEK në fillimet e saj është prezantuar si një opozitë demokratike ndaj regjimit iranian. Në teori, programi i tyre mbështetej në parimet e lirisë dhe të drejtave të njeriut.
Por ajo që më treguan ish-anëtarët ishte krejt ndryshe:
u kthyen kundër shtetit të tyre
u rreshtuan me armiq të Iranit
ndërtuan një sistem të ngjashëm me një kult ideologjik
izoluan anëtarët në kampe të mbyllura
ndanë me forcë familjet
mohuan identitetin personal
ushtruan manipulim mendor për t’i mbajtur të bindur
Prandaj kam thënë publikisht dhe e them edhe sot:
MEK nuk është një organizatë politike; është një strukturë e mbyllur dhe jo-transparente, që bie ndesh me standardet ndërkombëtare të të drejtave të njeriut.
- Udhëtimi im në Iran – Dëshmi, kulturë dhe realitet njerëzor
Në Iran pata kënaqësinë të takoja kolegun tim Behzad Alishahi, drejtues i “Nejat” në Teheran. Ai më shoqëroi në qytete si Mashhad e Teheran, ku vizituam vende historike dhe kulturore.
Një nga vendet më simbolike që vizitova ishte parku “Irani i Vogël”, një strukturë e mrekullueshme e mbushur me elemente të trashëgimisë iraniane – një metaforë e atij Irani të vërtetë që MEK ua ka mohuar anëtarëve të vet për më shumë se 30 vite.
Gjithashtu vizitova kompleksin e shenjtë të Imam Rezas, një vend me rëndësi të jashtëzakonshme shpirtërore për miliona iranianë.
- Projekte të reja dhe platforma ndërkombëtare informimi
Aktualisht jam duke përgatitur premierën e dokumentarit të ri, që do të shfaqet në çdo qytet të Shqipërisë.
Paralelisht, në bashkëpunim me ITV, po punoj për krijimin e platformës televizive “Farsi Time”, e cila do të fokusohet ekskluzivisht në:
historitë e izolimit nga MEK
dëshmitë e nënave
rrëfimet e ish-anëtarëve
zërin e familjeve të ndara
Kjo platformë do të jetë një arkiv i së vërtetës dhe një tribunal publik kundër manipulimit ideologjik.
- Mesazhi im si prind dhe si qytetar
Në fund të intervistës falënderova Jetmir Kananin, i cili e bëri udhëtimin tim profesional dhe njerëzor shumë më të lehtë, si edhe të gjithë kolegët që kontribuan në dokumentar.
Si prind, dhimbjen e nënave iraniane sot e ndjej më thellë se kurrë. Kur e sheh historinë përmes syve të një prindi, çdo detaj ka një peshë tjetër.
Besoj fort se çdo shqiptar ka detyrimin qytetar të informohet për këtë realitet.
Nuk mjafton të dëgjosh – duhet ta njohësh të vërtetën dhe të kuptosh se çfarë po ndodh realisht në kampet e MEK
Paqja qoftë mbi Aldën e dashur, e cila e ka shqetësuar MEK-un me aktivitetet e saj zbuluese.