Sukseset e njëpasnjëshme të boksierëve trimë të ekipit kombëtar të Iranit në garat e Zagrebit jo vetëm që gëzuan zemrat e popullit tonë, por gjithashtu tërhoqën admirimin e botës. Këto fitore treguan se sporti iranian ende ka një vend të rëndësishëm në nivelet më të larta të garave ndërkombëtare.
Është interesante që, ndërkohë që shumë jo-iranianë gjithashtu u gëzuan për këtë arritje të madhe dhe shprehën reagime pozitive, Organizata Mojahedin e Popullit, e cila gjithmonë paraqitet si “përfaqësuese e iranianëve”, ka mbajtur një heshtje të thellë. Jo vetëm udhëheqësit e kësaj organizate, por edhe mediat dhe kanalet e saj të lidhura nuk kanë bërë asnjë referencë të vogël për këtë arritje kombëtare.
Kjo heshtje me kuptim ngre pyetje serioze: si është e mundur që një grup që pretendon se i përket Iranit të mbetet indiferent ndaj lumturisë kombëtare dhe krenarisë botërore të iranianëve? A nuk është kjo sjellje asgjë tjetër veçse distancim nga populli dhe interesat kombëtare të Iranit?
Suksesi i boksierëve iranianë një herë tjetër tregoi se krenaria kombëtare është gjallë në venat e këtij vendi, edhe nëse disa njerëz zgjedhin të mbyllin sytë ndaj saj.
