




Së fundmi, mediat e lidhura me sektin Rajavi publikuan një artikull me titullin “Alarm për opinionin publik”, i mbushur me deformime dhe akuza ndaj individëve dhe institucioneve të pavarura shqiptare. Ky shkrim nuk pasqyron të vërtetën për Iranin, as realitetin e pranisë së sektit në Shqipëri; përkundrazi, është një pranim i qartë i dobësisë dhe frikës së sektit nga zbardhja e realitetit.
E vërteta është e qartë:
Aldo Sulollari është një aktivist i pavarur, jo një “mjet i Ministrisë së Inteligjencës së Iranit”.
Shoqata Nejat është zëri i familjeve dhe i njerëzve që kërkojnë liri dhe përfundimin e robërisë sektare.
Arti dhe kultura, përfshirë filmin “Nënë, Dashuri, Ndarje”, janë pasqyrë e vuajtjes dhe e të vërtetës, jo instrument politik.
Shqipëria mirëpriti me bujari anëtarët e MEK-ut, por sektet përgjigjën me mosrespekt, izolim dhe shpifje.
Kjo përgjigje është vetëm fillimi i një dialogu dhe ne duam që zëri juaj të dëgjohet. Çfarë mendimi keni për këto çështje? Qoftë pozitiv, qoftë negativ, çdo pikëpamje ka vlerë për zbardhjen e së vërtetës.
📢 Ndani mendimet tuaja me ne dhe ndihmoni në forcimin e dialogut të lirë. E vërteta zbulohet vetëm me pjesëmarrjen e të gjithëve.
Kur ishim në Irak, sundimtarët atje quheshin mercenarë të regjimit. Në Shqipëri, kur policia sulmoi Ashraf-in, ata thanë se udhëheqësit e Shqipërisë kishin një marrëdhënie të fshehtë me regjimin iranian, dhe tani një aktivist i të drejtave të njeriut dhe ish-anëtar,