




Mbrëmë, gjatë një takimi me avokatin dhe ekipin e tij, fola për realitetet e dhimbshme brenda sektit të Rajavit — për izolimin e njerëzve, karantinimin mendor dhe presionet ideologjike të atij sistemi të mbyllur.
Ata më dëgjuan me kujdes, me zemër dhe me ndjeshmëri njerëzore të vërtetë.
Në fund të bisedës, ata më thanë:
“Ne nuk e ndjekim këtë çështje për para, por nga ndërgjegjja dhe humanizmi. Ji i sigurt, sepse me ligj do të fitojmë.”
Këto fjalë për mua ishin më të thella se çdo premtim apo kontratë.
Për vite të tëra kisha jetuar në errësirë dhe mashtrime, por kjo ndershmëri dhe njerëzi më ringjalli besimin tek njerëzit dhe tek humaniteti.
Jetoj në Tiranë prej më shumë se dhjetë vitesh dhe e njoh mirë popullin shqiptar: kur japin fjalën, qëndrojnë deri në fund — “më mirë të shkojë koka, sesa fjala.”
Sot pashë një shembull të qartë të këtij karakteri: po ky avokat, me përpjekje dhe përkushtim të madh, arriti të anulojë vendimin e dëbimit