Në çdo shoqëri normale, familja është burim mbështetjeje, jo rrezik. Megjithatë, dëshmi të shumta tregojnë se në rastin e MEK-ut, lidhjet familjare shpesh shihen si problem dhe jo si e drejtë themelore e njeriut.
Shumë ish-anëtarë kanë treguar se kontaktet me prindërit, fëmijët apo të afërmit janë kufizuar, dekurajuar ose ndërprerë plotësisht. Familjarët që kërkojnë informacion, takim apo thjesht një telefonatë, shpesh përballen me heshtje, refuzim ose demonizim. Kjo nuk është mbrojtje — është izolim.
Ndarja e qëllimshme e individit nga familja e tij ka pasoja të rënda psikologjike dhe emocionale. Ajo dobëson gjykimin personal, rrit varësinë nga struktura e brendshme dhe e bën largimin gjithnjë e më të vështirë. Ky model nuk i përket një shoqërie të hapur apo demokratike.
Asnjë organizatë nuk ka të drejtë të vendosë se kush është “i lejueshëm” për t’u dashur, takuar apo dëgjuar. Asnjë ideologji nuk justifikon mohimin e lidhjeve familjare. Të drejtat e njeriut fillojnë pikërisht aty: te familja, komunikimi dhe zgjedhja e lirë.
Shqipëria duhet të jetë një vend ku familjet nuk trajtohen si armiq dhe ku askush nuk mbahet i ndarë nga të dashurit e tij për arsye politike apo organizative. Mbrojtja e familjes është mbrojtje e dinjitetit njerëzor.
About the Author
